Ruhikizime...

"Bulunması az insana bahşedilmiş olan olgu. İlk tanışma anında bile bir tuhaflık olduğu sezilse bile sonradan ortaya çıkar. Sanki yıllardır tanışılıyormuş, hatta çocukluk arkadaşıymış gibi bir histir bu. Sonra "ben sensiz ne yapmışım onca yıl" a kadar uzanan bir değişiklik yaşanır. Tanıştıktan beri geçen süre için "sadece o kadarcık mı?" cümlesi eksik olmaz. Rahatsız olmak, soğumak yoktur bu iki insan arasında, hoşgörüyle karşılanabileceklerin sınırı herhangi iki insan arasındakine göre kat kat geniştir, yok gibi birşeydir. Zamanla aynı anda aynı şeyi düşünüp birbirlerinin cümlelerini tamamlamalar, aynı huylara, aynı takıntılara, aynı zevklere, hatta neredeyse aynı tip geçmişe sahip oldukları anlaşılır.ruh ikizleri bunlara bakarak anlaşılabileceği gibi, şu şekilde de anlaşılabilir: Yanından kalkıp içerideki odaya gidecek olsa bile, peşinden gitmek istememek imkansızdır."

Bitanem birileri bizim için tanımlamış sanırım bu ruhikizi olma olayını... yada biz kendi durumumuzu doğru kelimeyle tanımlamışız...

çok çok uzun zaman sonra...

baya zaman geçmiş en son blogumla ilgileneli... bülbül altın kafesten çıktı çıkalı, vatan sınırları içinde yazacak çizecek vakti olmadı... buarada bu bülbül altın kafesini de çok özledi...
döneli 5 ay bitecek bikaç gün sonra. bazen tanıdık bi melodi bazen oradan yüzler bana birden ordaki ruh halimi hatırlatıor, gözlerim kapıorum okyanusun rüzgarını hisseder gibi oluorum, yada ladies nightların 2. bardak votkayı bitirip de 3.'yü yudumladığım andaki güzel moduma giriveriorum ama genelde 30 sn falan sürüo...
ahh ahh şu 5 ayda neler yaşandı? ne oldum delisi günler... sonra acı gerçekleri kabullenmek... hayatının kazıklarından birini yemek... pasifloranın dibini görmeyen sevdiğini görmesin... sonra her inişin çıkışını yaşamak... yıllardır arayıp da bulamadığımı, gökte ararken yerde bulmak ve yere basmayan ayaklar... Bu 5 ayı bu cümleler her kelimesiyle özetlio sanırım...
Bugüne gelicek olursak, hayata dair planlarım biraz aksasa da bazıları oldu ve digitürkde şuan staj yapıorum. Normalde stajda böle şeylere vakit kalmasa da bugün extraordinary bigünde sıkıntıdan çatlarken birden bire gelen ilham perisi beni bişiyler yazmaya dürttü...( bana gelecek ilham perisi de bu kadar oluo)
Aslında son 5 ayın hatta hayatımın en güzel günlerini yaşıorum şu aralar... onu buldum artık(yada o eliyle koymuş gibi gelip buldu beni) ondan böle ordan burdan bahsedip sona bırakamıycam, kendisi yeni bi post hatta bi blog hakedio:)